Безне хаман туктаталар шуның өскә,

Уздырырга “важный” поездлар.

Безнең тывар” важный товар” түгел инде

-Бик ябыккан, пычрак сыерлар.

Бер көн барып ике көн туктап торып,

Беләм тиздән житә, бит көзлэр.

Уйлыйм, качам, диеп, шушы кыямәттән,

Ә адашсам мине кем эзләр?

Баткай сөйли ниләр татыганын,

Ни күргәнен яңадан кичерә,

Усал малай түгел юаш Баткай,-

Ул нибары безне көлдерә.

Кечкенәдән дыдык булып үсте:

Куркытканнар сабый баланы.

Зур үскәч тә әлдә кайвакытта

Чыга иде яшьлек зарары.