(Kvæði 1)

Yfir fjörðum syngr vindr í seglum, stáls blikr sverða í morginljósi. Vér stefnum fram í gegn mó ok stormi, þangað sem jörðin okkr kallar sjálf. Drekar skera kaldan flöt, eigi er okkart at bíða, eigi megum vér vika. En Óðinn af himni vaktar herr, ok hrafninn Huginn flýgr yfir öldum. At blótarsteini vórum vér eiða sverðum, blóð ok eldr — vár heilög heit í þögn.

(Refren)

Í gegn þrumu ok eldi, í gegn vindum ok sögvum, vér erum guðabörn, vér erum hrim ok dögg! Valhöll bíðr þeira er ekki viku í orrostu, vér lofsyngjum yfir harðri jörðu! Látt Þór þruma, himinveg glóar, vórr vegur er í gegn storm — alltaf fram! Undir runum ok undir augum guða vér brjótum hindranir, slítum fjötra!

(Kvæði 2)

Í rúnum lifir speki fornra alda, þrek er í blóði, hjarta heyrir kall strandar. Öxi ok skjöldr — várt eilífa eðli, vér skulum berjast, að nafn eigi ðiðrask. Lát guð horfa ofan ór skýjum, vér halldum vórum vegi meðal íss ok vindar. Mjöllnir í hendi — ok sæ skelfr, Ragnarök vísar: „Ver búinn, víkingr, að dyrrum!" Heilagr skógr vísar með rödd andanna, forfeðr horfa í gegn móðu þöggu.

(Brú)

Lát öldur öskra ok brjóta klappar, vér erum Norðmenn, vér erum ekki þreytt. Vórr vegur er stál, vórr vegur er ljós, í gegn þúsund ár leggjum vér spor. Fenrir í myrkvi togar sín fjötra, en vér óttumst eigi komandi storm. Miðgarðsormr undir öldum hlíðr, en dreki okkar í gegn storm hratt fer. Í reyk elds — vísan fornra bæna, andar víkinga sterk sem steinn ok goðsögn.

(Kvæði 3)

Þegar orrosta ðagnar ok sól setr, vér sitjum at arni, minnumst allra þeira er glaðir vóru at deila þennan veg, þennan kulda ok ís, því hverr okkar — sagn er lifandi. Nornir spinna þráð, án at breyta munstri, örlög — sem sverð: skarpt ok hratt, án ásakana. Á steini ristum vér merki ok nafn, að vindur bori dírð í gegn ár ok vetur.

(Refren)

Í gegn þrumu ok eldi, í gegn vindum ok sögvum, vér erum guðabörn, vér erum hrim ok dögg! Valhöll bíðr þeira er ekki viku í orrostu, vér lofsyngjum yfir harðri jörðu! Látt Þór þruma, himinveg glóar, vórr vegur er í gegn storm — alltaf fram! Undir runum ok undir augum guða vér brjótum hindranir, slítum fjötra!