Падарожжа ў лес і сустрэча з воўкам

Пашоў адзін чалавек у лес пні карчаваць. Накапваў смалакоў і пачаў іх у торбу складаць. Глядзіць — бяжыць воўк.

— Выратай мяне, чалавеча! — просіць воўк.

— За мной паляўнікі гоняцца. Я за гэта цябе добра аддзячыць — лісіцу на каўнер прыташу.

— Як жа я цябе выратаю? — гаворыць чалавек.

— Схвалі мяне ў торбу і нясі замість пнёў.

Так чалавек і зрабіў. Взваліў на плячы воўка ў торбе і пайшоў па дарозе.

Пад’яжджаюць паляўнікі, пытаюць:

— Што нясеш, дзядзька?

— Пні…

— А воўка ты тут не бачыў?

— Не, не бачыў.

Паляўнікі і пабеглі сваёй дарогай.

Сбрасціў тады чалавек торбу з пляч, развязаў.

— Ну, вылезай! — гаворыць воўку.

— А паляўнікаў побач няма?

— Няма.

Выбраўся воўк з торбы і гаворыць чалавеку:

— А цяпер я цябе з’ям!

— Што ты, воўк! — здзіўваўся чалавек. — Я цябе ад смерці выратаваў, а ты мяне з’есці збіраешся… Не, гэта не па закону!