Гомер буе күрше булып яшәдек без,

Балачакта булдык гел бергә.

Ат БУГЫНЫННАН шайба ясап, хоккей

Уйный идек капка төбендә.

Энекәшләр арттан куа иде,

Гөрли-гөрли тыкрык буенча.

Кайтсак иде, дустым, шул чакларга,

Хәзер илле бер яшь — туган килештэ.

Кушымта:

Туган көнең белән сине,

Котлыйм, дустым, чын күңелдән!

Исәнлекләр, сиңа саулык телим,

Бәхет китмәсен синең күңелдән.

Ал капчыклар, тутыр салам, әйдә,

Искә төшерик үткән вакытларны.

Гомер буе дуслар булып калыйк,

Саклыйк бергә яшьлек хыялларын.