Шаб борон шуд, дилам танҳо монд,

Парвозҳои орзу хомӯш шуданд.

Барно, аз рӯзи рафтани ту,

Ҳамаи дунё ба ман танг менамояд.

Ҳар қадаме, ки бе ту мегузарам,

Мисли садои хомӯши дард аст.

Номи туро оҳиста мехонам,

Аммо ҷавоб нест… танҳо хомӯшист.

Припев:

Барно, бе ту дилам шикастааст,

Ҳар рӯз ба ёдат месӯзам ором.

Парвиз бидуни ту дигар ҳамон нест,

Дунё бидуни ту хунук асту бепаноҳ.

Рӯзҳо мегузаранд, вале дарди ман не,

Ҳар саҳар туро меҷӯяд дилам.

Дар ҳар нафас, дар ҳар оҳанги шаб,

Ту ҳастӣ, Барно… вале дар паҳлӯям не.