İki kalp, iki kader — ben de iki ateş arasında,

Gözyaşları içinden gülüyorum, ama hangisi daha gerekli, bilmiyorum!

Biri kasırga gibi, önüne geleni silip süpürüyor,

Onun kollarında dünya yanıyor, ben de cehennem gibi yanıyorum!

Diğeri sıcak bir akşam gibi; çay ve sessizlik,

Onunla şafak sökene, sabaha kadar gülmek istiyorum!

Ne kadar farklılar, ama ikisi de öyle gerekli ki,

İkisi de uykularımı kaçırdı, ikisi de bana âşık!

Bir seçim yapmam gerek, ama ne yapacağımı bilmiyorum?

Kalbimin yarısını birine vermeliyim!

Ah, seçmek ne zor; kader neden bana karşı bu kadar acımasız?

Neden ikisi birden huzurumu kaçırdı?

Acı çekiyor, biriyle diğeri arasında gidip geliyorum,

Ama hangisini terk edeceğime karar veremiyorum!

İkisi de tutkulu, ateşli; aşkları gecedeki ışık gibi,