Bilasanmi, eng og‘iri nima ekan?

Bir paytlar hayotingning eng go‘zal qismi bo‘lgan inson bilan bugun begona kabi yashash… Bir paytlar ovozini eshitish uchun bahona izlagan insoningdan endi birgina xabar ham kutmaslik…

Men seni unutishga va’da bermayman. Chunki unutish qo‘limdan keladimi, yo‘qmi — bilmayman. Lekin seni kutib yashashni to‘xtataman.

Balki sen hech qachon bilmaysan: ayrim kechalari aytilmagan gaplarim ichimda qolib ketganini, ayrim xotiralar esa oddiy bir kunimni butunlay o‘zgartirib yuborganini…

Senga aytmoqchi bo‘lganlarim juda ko‘p edi. Bir kun kelib hammasini aytaman deb o‘ylardim. Ammo hayot ba’zan eng muhim suhbatlarga imkon bermas ekan.

Agar bir kun ismim xayolingdan o‘tsa, meni qanday ketganim bilan emas, qanday chin dildan qolishni istaganim bilan esla.

Men seni ayblamayman. Balki bizning aybimiz shundaki, bir-birimizga atalgan baxtni bir vaqtda tushunmadik.

Seni hayotimdan chiqarishim mumkin… Ammo bir vaqtlar seni hayotimning eng go‘zal joyiga qo‘yganimni qanday inkor qilaman?

Xayr…

Ba’zi insonlar bilan oxirgi marta gaplashayotganimizni bilmaymiz. Shuning uchun ayrim xayrlashuvlar aytilmay qoladi… va butun umr ichimizda davom etadi. 🤍