Абай досым, кластасым, қоңсым едің,

Бірге өткен балалықтың көктемі едің.

Күліп-ойнап жүрген күндер есіме түссе,

Жүрегімде сағыныш боп өртемін менің.

Ақтөбенің Бадамшаға көшіп кеттің,

Ара қашық болса да көңіл жақын.

Кейде сені еске алып ойға батсам,

Сағыныш боп жүректе қалады атың.

Жылдар өтсе, уақыт алға жетелесе,

Достық деген үзілмейді ешқашанда.

Кластасым, аман жүр алыста да,

Жақсы күнде жолығайық бір арнада.

Сағыныштың самалы жүректі тербеп,

Ескі күндер көз алдыма келеді ертеп.

Бір кездесіп, шүйіркелесер күн болса,

Сол сәтті мен күтемін әрдайым ертек.