Утро встаёт над полями — таң ата,

Рожь колышется, көлеп карап.

Я уехала в город — янда ятта,

А күңел һаман авылда кала.

Крыльцо скрипит — мин кайтам кебек,

Босиком — аяклар юл таба.

Где смеялась я, кыз чакта,

Шунда йөрәк һаман сагына.

Ой-да, авылым минем, гүзәлем,

Күңелем гел синең белән!

Как баян заиграл — пляши,

Развернись да от души!

Ой-да, авылым минем, родная,

Смех да песня — җанны ала.

Ноги в пляс, йөрәк сикерә —

Әйдә, әйдә, бергә биергә!

Куплет 2