Бугун етмиш бир ёшга кирган бўлардингиз,

Бизга қараб, дуо қилиб турган бўлардингиз.

Етмиш ёшда кетдингиз, ёзнинг иссиқ кунида,

Ёмон дард бўлмаганда, ёнимизда қолардингиз.

Ёшлигингиз етим ўтди, тақдир кўп синади,

Ука-сингилларингизга оталикни энди ким қилади.

Янги уйлар қурдингиз, саройлар ҳам қурдингиз,

Энди ўша уйларда сизсиз кимлар туради?..

«Ҳой, болам», деб энди бизни кутмайсиз,

Набираларни излаб ҳеч қаерга бормайсиз.

Тўрт ўғил, икки қизингиз қолди йиғлаб-фарёдда,

Минг бора чақирсам ҳам, энди қайтиб келмайсиз...

Отадан айрилиш қийин бўларкан,

Ҳар дақиқам юракларга оғир ботаркан.

«Дадам кириб келар», дегандай ҳамон,

Эшикка мўралаб куним ўтаркан...