Аз хуни Абдуллоем, Хамхуни Ниёзбекем,

Аз чома сафедонем, хар чома намепушем

Хамсоли «Авасто»ем, хам оташи Зардуштем,

Мо оташи Зардушти нокушта намекуштем.

Хамтешаи Фарходем, андеша намекардем,

Чуз решаи Охриман мо теша намекардем.

Аз давраи Деваштич дар кузаи мо девест,

Ин деви адоват нест, ин деви ватанхохист.

Чун Золи Зар аз модар кам бачча таваллуд шуд,

Хам руи сафедаш буд, хам муи сафедаш буд.

Мо хам, ки аз он зотем, мо хам, ки аз он бобо,

Хам муи сафед аз мост, хам руи сафед аз мо.

Дар Киблаи дил моро точе хама мехроб аст,

Дар киблаи дил моро мехроб на, Сухроб аст.

Дар бозуи дил моро як панчахи кутох аст,

Бо панчаи кутохаш аз Борбад аст ин даст.