Елу жасқа келіп қалған нағашым,

Жұмағали сен нағашым — мырзам ең.

Байшуақтың байлығы ғой бұл өзі,

Рудныйдың етін беріп тұрған шын!

Қара малды үйірімен қайырған,

Халықты өзі адал етпен байыған.

«Қасқабас па, торпақ па?» деп сұрасаң,

Құлағынан, мүйізінен таныған!

Әзіліміз жарасады нағашыммен,

Жылда мініп бес-алты түр марканы

Машинаны қолғап құсап ауыстырып,

Шаршамайтын, талмайтын бір арқа ең!

Бүгін мінсе «Кианың» жаңасын,

Ертең «Чанган» тізгіндеп сен барасың.

Темір тұлпар тозсын, аға, тек өзің

Аман-есен ортамызда қаласың!

Гүлшат қарындасым— жаныңдағы серігің,

Бірге көрсін бұл өмірдің көрігін.

Сыйласып сен, бақытты боп мәңгілік,

Тербете бер махаббаттың бесігін.