Тормыш юлым нинди киң булса да,

Еллар үткән саен ул юл тарая..

Гомеркәйләр сиздермичә генә үтеп китә

Шуңа ахры күңелем моңая.

Сагындыра үткән көннәр, еллар,

Тик кайтарып булмый аларны.

Санаганда кәккүк кычкырганын,

Өзгәләнә күңелем, көенә.

Хуш ис сибеп торган болыннарда,

Вакыт җиткәч печән чабалар.

Гел бөртерле булып тормый гомер,

Шатлыклар да була, була кайгылар.

Безнең маңгайларга язылганны

Үзгәртерлек көчләр юк җирдә.

Ходай миңа биргән язмышымны,

Горур басып узам, тырышып.