Әллә инде язмыш, әллә инде ялгыш,

Гомерем бит синсез үтелгән.

Ә шулай да мин ышанып яшим,

Бу дөньяда синең барлыкка.

Гомерем буе сине көтеп яшим,

Синең барлыгыңа ышанып.

Өметләнәм меңнәр арасында,

Сине очратырмын әле дип.

Кайда соң син? Нигә моңа кадәр

Очратмадым, таба алмадым?

Әллә инде бераз ашыктыммы,

Әллә инде соңга калдыммы?

Очратып та сине тормышымда,

Синең белән бергә булалмам.

Әллә инде язмыш, әллә инде ялгыш.

Соңладым шул инде, соңладым...