Moskova çatılarda şafağı karşılıyor,

Uzaklarda bir yerde İstanbul artık daha sessiz nefes alıyor.

Verse 1

Moskova’da, şafakların evlere dokunduğu yerde,

Bir kız yaşardı — gün ışığı gibi parlayan.

Gözleri — gökyüzünün temmuzdan bir tuvali,

Herkesi büyüleyen masmavi bir ışıltı.

Onlara bakınca huzurunu kaybedersin,

Ama kalbi sessizliğin içinde kilitliydi.

Kimse o kilidi açmayı başaramadı,

Ta ki şafak ona bu haberi getirene dek.

Pre-Chorus

Ve birden ekranda — tanımadığı bir siluet,

Pembe şafağın doğduğu şehirden.

Chorus