Куплет 1

Шаб омаду моҳи само нурпош аст,

Номи ту ҳанӯз дар лаби ман ошност.

Бо як нигоҳ дил ба ту супоридам,

Аз ҳамон рӯз зиндагӣ дигар шуд.

Пешхор

Бе ту ҷаҳон барои ман хомӯш аст,

Ҳар нафасам танҳо туро меҷӯяд.

Дар қалбам фақат ту хона дорӣ,

Ишқи ту маро зинда медорад.

Припев

Ту ишқи манӣ, ту ҷони манӣ,

Дар ҳар нафас ормони манӣ.

То охири умр бо ман бимон,

Эй бахти ману эй осмони ман.

Ту нури шабам, ту субҳи манӣ,

Дар байни дилҳо ягона манӣ.