Куплет 1:

Гөлфиям, син — йөрәгемнең нуры,

Сүзләремне тыңла, күңелемнең туры.

Көннәр үтә, еллар чабып үтәр,

Ләкин мәхәббәтем бер генә булар.

Син бар чакта дөнья төсле матур,

Һәр сүземдә — синең исемең бар.

Кулларыңның җылысы йөрәккә керә,

Безнең гомер бергә атлап үтәр.

Припев:

Икром булып саклармын сине гел,

Син минем тормышым, минем җырым белән.

Гөлфиям, синең белән барлык кирәк,

Мәңге бергә булырбыз, юлдан таймыйбыз.

Куплет 2:

Йөзләреңдә кояш чагыла төсле,

Сөйләшүләрбез — иң кадерле сүзле.