Бер карында ятып туган балалар без,

Без бит бертуганнар бу җирдә.

Җаны белән сизеп бертуганнар,

Кул сузалар авыр чакларда.

Бу дөньяда төрле чаклар була,

Үпкәләшкән чаклар, тиргәшкән.

Шул чакларда зинһар чит-ятлардан,

Ишеттермик туганнарга авыр сүз.

Туганлыкны белик исән чакта,

Туган диеп типсен йөрәкләр.

Кайтмас җиргә китсә бер туганың,

Үкенечләр була җанда, газаплар.

Туганнарым, онытмасак иде,

Без бу җирдә мәңге түгелләр!

Шатлык белән татулыкта үтсә иде,

Безнең алда булган гомерләр.