Бер вакытны барысы да китә,

Көннәр, еллар, безнең гомерләр.

Кайтмас җиргә безне алып алар,

Мәңгелеккә юкка чыгалар.

Бу дөньяның кадерле һәр көне,

Ләззәтле һәр узган мизгеле.

Эх, әкренәйтеп булса иде азга гына,

Бу вакытның шундый тизлеген.

Эх ,гомеркәй ,кай чак кырыс булдың,

Сихерле дә ,назлы булдың син.

Өлгермәдек борылып карарга да,

Кай арада шулай тиз уздың ?

Ә бит яшәп тә туелмаган әле ,

Җырланасы җырларда әле күп,

Сөю хисе, хыяллар һәм ак өметләр

Яши бит һаман җанда, йөрәктә.