Moskova çatılarda şafakla buluşuyor,

Uzaklarda bir yerde İstanbul daha sessiz nefes alıyor.

Kıta 1

(erkek vokal)

Moskova’da, şafakların çatılara dokunduğu yerde,

Uzakta ve sessizlikte yaşayan bir hanımefendi var.

Gözleri tıpkı temmuz gökyüzü gibi,

Bir kez bakmaya gör — huzurunu yitirirsin,

Ama kalbini açmayı bir de sen dene.

Kimseye yaklaşma izni yok; içten içe aşılmaz duvarlarla çevrili.

Ön nakarat

(iki ses)

Derken ekranda yabancı bir siluet beliriyor,

Pembe şafağın doğduğu o şehirden.

Nakarat

Mavi gözlerin cennet gibi — bakışlarını benden ayırma!