Чэрвень радуе вочы ад вячорку да рання,

Салаўіныя ночы,успаміны кахання.

Тога,што заблукала дзесьці там у начы,

Можа дрэнна кахаў я, ды не змог зберагчы?

У кароткія ночы немагчыма заснуць,

За вакном незакрытым салаўі так пяюць.

Толькі вочы закрыю,бачу постаць яе,

Голас звонкі дзявочы салавейкам пяе.

Гнуткі мроіцца вобраз,вось ён быў і няма.

Толькі сэрца імкліва хвалявалась дарма.

Скора ранішні золак,а мне ўсё не да сноў,

Бо кахання асколак сэрца раніць ізноў.

Як шкада,а не зменіш Богам дадзены лёс,

Не вярнецца юнацтва, плач-не выплачыш сьлёз.

Чэрвень зноў за ваконцам ад вячорку да рання,

Салаўіныя ночы,успаміны кахання.