Ташладын син, безне ташладын,

Йорәгемә пычак кададын.

Ата назын күрмәс сабыем,

Син үзең ятимлеккә салдын.

Үкенерсең , узгач вакытлар,

Тик булмас шул , берни кайтарып .

Сине сөйгән ике йөрәксез ,

Яши алсан, кара син торып.

Күкерәк сөтем бетте балама,

Күзләрдә киптеләр яшьләрем .

Пар канатлар булып торганда ,

Вахшилекне синнен кетмәдем.

Туганнарым янда булганда,

Калдырмаслар мине ялгызым .

Бар назларым бирәм балама,

Димәк шулай минем язмышым.