Գասին հըն տә, ցավը գոսնի ժամանագին հեդ,

Գասին հըն տә, դարեծ դարի әլ մնալ չի հետկ,

Չә, սու'դ գասին, հեճ ինճիգ әլ օսնիլ չի' անհեդ,

Ձընող գոյսընուշի ցավը` մընա գու հավեդ։

Հայրիգ` մանագը ուրիշ աә, չիկա ընեծ բես,

Ինճկան әլ որ սխալ ըլլինկ, գարտարածնին մեզ,

Սәֆը շիդգին, խըրադ գուդոն մեզի ձընողնին,

әդ ուրիշ ә շադ օնուշ ә ձընողին հոկին։

Քոնի դարի հեդվին գաբռինկ, սովրինկ կու ընեծ,

Ընեծ լըսինկ կու մենկ դայմա, ինճպես դոնի մեձ,

Միր մըտկըն әլ օսնիլ չի տә օր մը էշտող ին,

Մեզի թողաձ` մեգոր, լավ լավ հիշողուտիննին։

Սիրով հիշինկ կու մենկ ծեզի հայրիգ ու մամագ,

Ըռոնծ ծեզի, կիդիս հընտա̈ մընծաձ ինկ մըննագ,

Դայմա սըյդերուս նեսը գա գարոդի ցավը,

Ժամանագը եդ պերիլ չի օնծաձն ու լավը։

Օրի՞ գասին ցավը գոսնի ժամանագին հեդ,

Ըմըն ինճը սու'դ ә, չ'օսնիլ, մընա գու հավեդ,

Մեգ թա̈կ համագերպվինկ` գաբռինկ, հիշելով ընեծ,

Ժամանագը` ֆայդա չունի әդ գորուստին մեձ։