Син минем назым, син моңлы җырым,

Якты йолдызым караңгы төндә.

Синең кулыңда минем гомерем,

Әйтәсе хисләр күңел төбендә.

Син йөрәк җылым, минем сулышым,

Илһамлы нурым, сүнмәс учагым.

Сиңа багышлыйм мин бар дөньяны,

Син минем бетмәс тынычлыгым.

Син язгы назым, син көзге моңым,

Җанымның иң нечкә көе син.

Йөрәк тибешем, якты теләгем,

Һәр сагышымның чишмәсе син.

Кояш нурыдай балкып торасың,

Мин шул нурларда тын гына эрим.

Бу дөнья буш , яме юк синсез,

Син җаным минем, гомерем минем.